Το Αντιρασάμ είναι ένα κλασικό, τηγανητό ινδικό γλυκό, βαθιά ριζωμένο στη μαγειρική παράδοση της Νότιας Ινδίας και συχνά παρασκευάζεται κατά τη διάρκεια φεστιβάλ όπως το Ντιβάλι. Από την άποψη της επιστήμης της διατροφής, αυτό το γλύκισμα είναι εξαιρετικά πυκνό σε ενέργεια, αντλώντας κυρίως το θερμιδικό του φορτίο από ταχύτατα εύπεπτους σύνθετους υδατάνθρακες (αλεύρι ρυζιού) και απλά σάκχαρα (jaggery/μελάσα).
Η jaggery, μια ακατέργαστη γλυκαντική ουσία, διαφοροποιεί ελαφρώς το Αντιρασάμ από γλυκά φτιαγμένα με ραφιναρισμένη ζάχαρη, καθώς συνεισφέρει ιχνοστοιχεία απαραίτητων μετάλλων όπως ο σίδηρος, το μαγνήσιο και το κάλιο. Ωστόσο, είναι κρίσιμο να σημειωθεί ότι, αν και αυτά τα μικροθρεπτικά συστατικά είναι παρόντα, η συμβολή τους σε σχέση με τη συνολική υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και θερμίδες παραμένει οριακή στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης ημερήσιας πρόσληψης.
Η παρασκευή περιλαμβάνει σχολαστικά το μούλιασμα και το άλεσμα του ωμού ρυζιού σε λεπτό αλεύρι, την ανάμειξή του με βρασμένο σιρόπι jaggery (που φτάνει σε μια συγκεκριμένη, εξαιρετικά συμπυκνωμένη 'paagu' ή σύσταση ζάχαρης νημάτων) και το βαθύ τηγάνισμα της προκύπτουσας ζύμης σε λάδι ή γκι. Αυτή η διαδικασία τηγανίσματος αυξάνει σημαντικά τη συνολική περιεκτικότητα σε λιπαρά.
Ανάλογα με το μέσο λίπους που χρησιμοποιείται (π.χ. λάδι καρύδας, φυτικό λάδι ή γκι), το προφίλ των λιπαρών οξέων θα τείνει προς τα κορεσμένα ή/και μονοακόρεστα λίπη. Κατά συνέπεια, αυτό το σνακ συμβάλλει ουσιαστικά στη ημερήσια πρόσληψη λίπους και πρέπει να θεωρείται περιστασιακή απόλαυση και όχι βασική πηγή τροφής. Το πρωτεύον προφίλ μακροθρεπτικών συστατικών χαρακτηρίζεται από μια κυρίαρχη ποσότητα υδατανθράκων, με αποτέλεσμα υψηλό γλυκαιμικό φορτίο, γεγονός που απαιτεί προσεκτική εξέταση για άτομα που παρακολουθούν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα τους. Ο έλεγχος των μερίδων είναι υψίστης σημασίας κατά την κατανάλωση Αντιρασάμ λόγω της εξαιρετικής ενεργειακής του πυκνότητας και της υψηλής περιεκτικότητάς του σε πρόσθετα σάκχαρα.