Gekookte witte rijst, doorgaans verwijzend naar de geraffineerde korrel waarvan de schil, zemelen en kiem zijn verwijderd, dient voornamelijk als een basiskoolhydraatbron die gemakkelijk beschikbare calorische energie levert. Een standaard portie van een half kopje (ongeveer 100 gram gekookt) levert ongeveer 130 calorieën, grotendeels afkomstig van het koolhydraatgehalte, dat rond de 28 gram ligt.

Het raffinageproces vermindert aanzienlijk de hoeveelheid voedingsvezels, vitaminen (vooral het B-complex) en mineralen in vergelijking met de volkoren tegenhanger, bruine rijst. Het vezelgehalte in deze portie is minimaal, meestal minder dan 0,5 gram, waardoor het wordt geclassificeerd als een vezelarm voedingsmiddel. Dit lage vezelgehalte, in combinatie met het hoge zetmeelgehalte (voornamelijk amylopectine en amylose), betekent dat witte rijst doorgaans een matige tot hoge glycemische index heeft, wat leidt tot een relatief snelle stijging van de bloedglucosespiegels na consumptie. Voor personen die hun glycemische belasting of insulinerespons beheren, is het raadzaam witte rijst te combineren met vezelrijke groenten of magere eiwitten om deze snelle opname te verzachten.

Wat macronutriënten betreft, is het vrijwel vetvrij, met minder dan 0,3 gram totale lipiden en verwaarloosbare hoeveelheden verzadigde of meervoudig onverzadigde vetzuren. Het eiwitgehalte is bescheiden, rond de 2,7 gram per portie, en hoewel het essentiële aminozuren levert, is het totale profiel vaak onvolledig, met name lysine, wat het belang van eiwitcomplementariteit bij maaltijdplanning benadrukt.

De bijdragen aan micronutriënten zijn beperkt, tenzij de rijst is verrijkt (wat vaak verplicht is in commerciële producten). Het levert echter nog steeds kleine hoeveelheden cruciale mineralen zoals mangaan, dat essentieel is voor de botgezondheid en het metabolisme, en sporenelementen van B-vitaminen zoals niacine en B6. Het is van nature zeer laag in natrium en cholesterol, waardoor het een hartgezonde basis is voor maaltijden, mits de portiegroottes worden gecontroleerd en toegevoegde vetten/zout beperkt blijven. Vanuit hydratatieoogpunt heeft gekookte rijst een hoog watergehalte, dat meer dan 68% van het totale gewicht uitmaakt.