Aebleskiver, często tłumaczone jako „plasterki jabłka”, chociaż nowoczesne wersje rzadko zawierają jabłka, to tradycyjne duńskie sferyczne naleśniki, smażone w specjalnej patelni z wgłębieniami, aż staną się złocistobrązowe i puszyste. Z żywieniowego punktu widzenia, Aebleskiver stanowią umiarkowane źródło energii, składające się głównie z rafinowanych węglowodanów, lipidów oraz skromnej ilości wysokiej jakości białka z jaj i mleka.

Gęstość kaloryczna zazwyczaj oscyluje wokół 280-300 kcal na 100 gramów, co czyni je raczej okazjonalnym przysmakiem niż podstawowym produktem spożywczym. Profil makroskładników odżywczych charakteryzuje się znaczną zawartością lipidów, często przekraczającą 15 gramów na 100g. Ta zawartość tłuszczu jest kluczowa dla uzyskania ich delikatnego wnętrza i chrupiącej zewnętrznej warstwy. Skład kwasów tłuszczowych jest silnie zależny od rodzaju tłuszczu użytego do przygotowania (masło lub olej roślinny). Przygotowane z tradycyjnym masłem, można oczekiwać wysokiego udziału tłuszczów nasyconych (około 50% całkowitej zawartości tłuszczu), co wymaga świadomej konsumpcji, zwłaszcza u osób monitorujących zdrowie sercowo-naczyniowe.

Węglowodany są głównym źródłem energii, dostarczając około 30 gramów na 100g, pochodzących głównie z mąki pszennej. Są to zazwyczaj szybko przyswajalne skrobie i dodane cukry (około 8-10 gramów), przyczyniające się do wysokiego indeksu glikemicznego. Zawartość błonnika jest minimalna (zwykle mniej niż 1,5 grama), co jest typowe dla wypieków z rafinowanej białej mąki.

Zawartość białka, pochodzącego głównie z jaj i produktów mlecznych, jest przyzwoita jak na wyrób cukierniczy, oferując około 6 gramów na 100g. Dostarcza to niezbędnych aminokwasów, przyczyniając się do uczucia sytości i utrzymania masy mięśniowej. Ponadto Aebleskiver zawierają śladowe ilości mikroelementów, w tym wapnia i witaminy D (jeśli użyto wzbogaconej mąki lub mleka) oraz witamin z grupy B (tiamina, ryboflawina, niacyna). Nie zaleca się jednak polegania na Aebleskiver jako znaczącym źródle mikroelementów. Ogólnie rzecz biorąc, należy je spożywać z umiarem w ramach zbilansowanej diety, być może równoważąc je bogatymi w składniki odżywcze owocami lub źródłem białka.