Achar, powszechnie uznawany za marynaty południowoazjatyckie, to nie tylko przyprawa, ale złożony, konserwowany produkt spożywczy, stanowiący integralną część wielu regionalnych diet w Indiach, Pakistanie i krajach sąsiadujących. Z perspektywy żywieniowej, analiza Achar wymaga starannego rozważenia ze względu na jego wysoce zmienny skład. Zazwyczaj Achar przygotowuje się poprzez konserwowanie różnych owoców (takich jak niedojrzałe mango lub limonki) lub warzyw (takich jak marchew czy papryczki chili) w znacznej ilości oleju, wraz z rozbudowaną mieszanką mielonych przypraw, takich jak kozieradka, nasiona gorczycy, kurkuma, asafetyda i chili w proszku.
Główny wkład makroskładników pochodzi z **tłuszczów**, w dużej mierze określonych przez środek konserwujący. Znaczna ilość użytego oleju roślinnego (często olej musztardowy, sezamowy lub arachidowy) skutkuje wysoką gęstością kaloryczną w stosunku do świeżych składników. Standardowa 100-gramowa porcja może zawierać znaczną zawartość tłuszczu, składającą się głównie z wielonienasyconych i jednonienasyconych kwasów tłuszczowych, w zależności od konkretnego oleju użytego w regionalnym przepisie.
Zawartość węglowodanów jest umiarkowana, pochodząca z podstawowych składników i czasami dodanego cukru, chociaż spora część składa się z **błonnika pokarmowego**, który wspiera regularność trawienia i uczucie sytości. Jednak najważniejszym czynnikiem żywieniowym wymagającym ścisłej umiarkowania jest **zawartość sodu**. Achar silnie polega na soli (chlorku sodu) w celu konserwacji i rozwoju smaku, co często prowadzi do wyjątkowo wysokiego poziomu sodu na porcję (często przekraczającego 1800 mg na 100 g), co musi być ściśle kontrolowane przez osoby monitorujące nadciśnienie lub inne problemy zdrowotne układu sercowo-naczyniowego.
Chociaż Achar dostarcza śladowe ilości minerałów, takich jak żelazo i wapń, pochodzących głównie z bogatej mieszanki przypraw, oraz potencjalnie niektóre witaminy z grupy B powstałe podczas procesów fermentacji (jeśli dotyczy), powinien być postrzegany przede wszystkim jako przyprawa o intensywnym smaku i wysokiej zawartości sodu. Niezbędne jest spożywanie Achar oszczędnie, traktując go jako smaczny dodatek do posiłków, a nie jako istotny składnik odżywczy. Silne przeciwutleniacze dostarczane przez zróżnicowaną matrycę przypraw są korzystne, ale ich korzyści muszą być zrównoważone z wysokim obciążeniem tłuszczem i sodem.